آکادمی آبرنگ یاسمن کوشافر

از مهندسی تا نقاشی…

از دوران مدرسه همیشه به دروس ریاضی و هنر هردو علاقه داشتم. در دبیرستان رشته ریاضی فیزیک را انتخاب کردم با این تصور که در کنارش نقاشی را هم ادامه میدهم. تحصیلات دانشگاهی را در رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی اصفهان و پس از آن دوره ارشد سخت افزار ادامه دادم. در این حین اگر وقت آزادی داشتم نقاشی میکردم و از روی علاقه گاهی به کلاس نقاشی میرفتم. آن زمان فکر نمیکردم که روزی نقاشی به جای مهندسی حرفه اصلی من شود. پس از فارغ التحصیلی مدتی در یک شرکت کامپیوتری مطرح در تهران مشغول به کار شدم. شاید درس خواندن، مقاله نوشتن و حل مسئله و در کل دروس آکادمیک در دانشگاه برایم جذابیت هایی داشت. اما بعد از آن در محیط کار متوجه شدم علاقه ای به ساعت های طولانی پشت سیستم نشستن و این مدل کار کردن ندارم. نمیدانم شاید بهتر بود استاد دانشگاه شوم. چیزی که میدانستم این بود که این کار را دیگر نمیخواهم. در همین حین در کنار درس و کار همانطور که گفتم کلاس های نقاشی شرکت میکردم و چون به درس خواندن علاقمند بودم، کتاب های متعددی در زمینه هنر و نقاشی در مباحث تئوری مطالعه میکردم. گاه گاهی به صورت خصوصی به دوست و آشنایانی که نقاشی هایم را میدیدند آموزش میدادم تا اینکه در سال ۱۳۹۷ تقریبا همه چیز بطور اتفاقی برای من به نحوی رقم خورد که از کار مهندسی استعفا دادم و کمی بعد برای اولین بار آتلیه نقاشی شخصی ام را افتتاح کردم و در آن به آموزش نقاشی و فروش آثار به علاقمندان مشغول شدم. دیگر متوجه گذر زمان نمیشدم. صبح ها با شوق و اشتیاق به محل کار میرفتم. دیوارهای آتلیه ام به رنگ صورتی روشن بود و نقاشی هایم در قسمت های مختلف روی دیوار با میزهایی سفید و صندلی های صورتی. آتلیه نقلی و زیبایی بود و انرژی خوبی به خودم و هنرجوها میداد. گرچه هر شغلی چالش های خودش را دارد ولی دیدن هنرجوهایم، پیشرفتشان، کنار هم بودن و نقاشی کردن همیشه برای من از قشنگترین لحظات زندگیم بوده و هست.